Co nas wyróżnia

Nauka

  • Dziecko pracuje indywidualnie z wybranym przez siebie materiałem, dostosowanym do jego rozwoju, potrzeb i zainteresowań.
  • Dziecko wybiera miejsce, formę pracy i czas jaki chce danemu zadaniu poświęcić.
  • Odpowiednio przygotowane otoczenie edukacyjne mobilizuje do działania.
  • Materiał dydaktyczny Montessori jest tak skonstruowany, że poprzez kontrolę błędu, umożliwia samodzielną naukę dziecka
  • Dziecko otrzymuje odpowiedni czas na zakończenie zadania.
  • Tempo nauki wyznaczone indywidualnie przez ucznia.
  • Wewnętrzne wzmocnienie sukcesu naukowego.
  • Osobiste uczucia postępu lub jego brak.
  • Dziecko pracuje swobodnie poruszając się w sali i wybierając interesującą go aktywność .
  • Uczestnictwo w grupie jest kwestią wyboru.
  • Nauka samodzielności poprzez materiały oparte na postrzeganiu zmysłowym.
  • Pomoce dydaktyczne podzielone na poszczególne działy są elementami świata rzeczywistego.
  • Materiał utrwalany jest poprzez możliwość powracania do wcześniejszych zadań i związanych z nimi odczuciami wewnętrznymi.
  • Szeroki wachlarz pomocy sensorycznych, za pomocą, których dziecko rozwija wszystkie swoje zmysły i myślenie przestrzenne, niezbędne do matematyki.
  • Przechodzenie od konkretu do abstraktu.
  • Realne działanie.
  • Dzieci pracują w grupie, jednakowo według ustalonego programu zajęć dla danego rocznika.
  • Nauczyciel wybiera miejsce, formę i czas zajęć.
  • Nauczyciel skłania do działania.
  • Nauka i wskazywanie błędów, odbywa się za dużym pośrednictwem grupy lub nauczyciela.
  • Określony czas przeznaczony na wykonanie zadania.
  • Tempo nauki narzucone przez grupę i nauczyciela.
  • Zewnętrzne wzmocnienie sukcesu naukowego .
  • Nagrody i kary.
  • Zazwyczaj przypisane stałe miejsce w sali, brak możliwości wstawania z miejsca i swobodnego poruszania się.
  • Wymagane jest uczestnictwo w grupie
  • Nauka samodzielności pozostawiona rodzicom.
  • Duża ilość zabawek i bajek wprowadzających w świat fantazji.
  • Materiał utrwalany jest indywidualnie przez dziecko w domu z rodzicem.
  • Niewielki nacisk na rozwój sensoryczny.
  • Nacisk kładziony na myślenie abstrakcyjne.
  • Odgrywanie ról i fantazje.

Organizacja Pracy

  • Kładziony jest nacisk na zrozumienie
  • Podejście do nauczania głównie indywidualne
  • Kładziony jest nacisk na tworzenie relacji społecznych
  • Grupy zróżnicowane wiekowo powodują, że dzieci uczą się wzajemnie od siebie, rozwijają samodzielność i niezależność od dorosłych.
  • Odzwyczajanie od nagrody i kary, dzięki czemu następuje naturalny rozwój i kształtowanie się wewnętrznej samodyscypliny dziecka.
  • Uporządkowane otoczenie – każdy przedmiot ma swoje miejsce w sali.
  • Kładziony jest nacisk na uczenie się na pamięć
  • Podejście do nauczania głównie grupowe
  • Kładziony jest nacisk na mechaniczne zachowania społeczne
  • Podział dzieci na grupy według tego samego wieku powoduje konkurencję wśród rówieśników na zasadzie „lepszy-gorszy”.
  • Częste nagrody i kary zaburzają rozwój samodyscypliny.
  • Dowolność ustawienia.

Nauczyciel

  • Materiały pozwalające na samonauczanie pomagają dziecku uczyć się pojęć.
  • Nauczyciel zachęca do współpracy w nauczaniu.
  • Dziecko kierowane wewnętrznym planem rozwoju, poprzez samodzielny wybór materiałów, zdobywa kolejne umiejętności,
  • Dziecko odkrywa swoje błędy.
  • Nauczyciel sprawuje funkcję przewodnika klasy.
  • Środowisko oraz metoda zachęcają do samodyscypliny.
  • Nauczyciel jest przewodnikiem i obserwatorem dziecka.
  • Nauczyciel zwraca się do dziecka.
  • Nauczyciel uczy dziecko pojęć.
  • Nauczanie prowadzone jest przez nauczyciela.
  • Nauczyciel przydziela pracę i realizuje jeden program dla wszystkich.
  • Nauczyciel wskazuje błędy dziecka.
  • Nauczyciel sprawuje kontrolę nad klasą.
  • Dyscyplina skupia się wyłącznie w gestii nauczyciela.
  • Nauczyciel znajduje się w centrum jako głównie prowadzący.
  • Nauczyciel zwraca się do grupy.